Bilbili
Poezi nga Naim Frashëri. Hëna plot pesë-mbëdhjetë. N’anët të qjellit po ndrin, Bota është gjith’ e qetë, Gjësendi nuk’ pipërin. Qielli ësht’ i qëruar, I kulluar po si ari, I fjetur e i qetuar, Syri s’nginjetë së pari. Ka rrjedhurë si uj’ ergjëndi Më të gjith’ anët një dritë, Dhe prej soje gjithë vëndi Është bërë posi ditë. Buruar një uj’ i artë, E dhen’ e ka xbukuruar, Majat’ e malit të lartë Dhe gërxhet i ka zbardhuar! Mi brigj’ e mi shesh’ e drurë, Dhe përmi det drita bije, E mi shkëmbënj e mi gurë. Dhe vise që jan’ në hije. Nata është fort e qetë, Dhe gjith’ i ka zënë gjumi, Vetëm përrenj t’e rrëketë Ligjerojnë, edhe lumi, Që oshëtin duke shkuar, Nxjer një zë plot ëmbëlsirë, Dhe ikën duke kënduar, Sa vete bukur’ e mirë. Veriu fryn pakë nga dale, Njerës, kafshë, shpes’ e...
Burimi:
kultplus.com