Sipas Virginia Woolf, të banosh në vetmi, do të thotë të zbulosh vetveten që i jep kuptim jetës

“Ka një lloj trishtimi që vjen nga njohja e tepërt, nga shikimi i botës ashtu siç është në të vërtetë. Është trishtimi i të kuptuarit se jeta nuk është një aventurë madhështore, por një seri momentesh të vogla, të parëndësishme, se dashuria nuk është një përrallë, por një emocion i brishtë, i përkohshëm, se lumturia nuk është një gjendje e përhershme, por e rrallë, paraqitje e shkurtër e diçkaje që nuk mund ta mbajmë përgjithmonë. Dhe në këtë kuptim, ekziston një vetmi e thellë, një ndjenjë e të qenit i shkëputur nga bota, nga njerëzit e tjerë, nga vetja.” Duhet pranuar se është një moshë të shpirtit që nuk matet me vitet, por me atë që njeriu ka arritur të kuptojë dhe me iluzionet që...