Entela Kasi: Për kurrkund jam mësuar

Kah kur fjala gdhendej mbi gur, e piqej në pllaka balteTjetër gjuhë flitej dhe kur ka dashtë me besë njeriuDeti bëhej rrugë për njerëz. Thuhej për ku? Për kurrkund mësuar jemi – thuhej.Por plaku i mençur me shkop në dorë, bëri një shenjëMbi kryeE u bë udhë, mes ujit bash u ba tokë! Sonte këtë kangë i këndoj plagëve të hapura që pyesin,E thonë: për kurrkund jam mësuar… Kurkundi nuk ekziston.Po të ishte nuk do të ishim.Jemi! Gjithçka tjetër një re e zezë që krise bie. Si të gjitha kraukrimat e korbitQë nuk mundet me u ba i bardhë! Ose si vredeqekeksi që mbetet pellgjesh.Tash kurrgja nuk po kam as me korbat, as me pellgjet.Po lexoj plakun që bëri një shenjë mbi kryeKur pyetej për...