Julio Cortazar: Kur të gjithë largoheshin… e mbeteshim veç unë e ti…

Julio Florencio Cortázar (26 gusht 1914 – 12 shkurt 1984) Nga Julio Cortazar…Dhe kur të gjithë largoheshine mbeteshim veç unë e ti,mes gotave te zbrazura e hirtoreve të ndotura,sa bukur ishte të dije që ti ishe aty,si rrjedhë uji,e vetme me mua në zgrip të natësqëndroje gjatë, ti ishe më shumë se koha,e vetmja që s’ largohej,sepse e njëjta nënkresëdhe e njëjta ngrohtësido na thërrisnin sërish,të zgjonim ditën e re,së bashku,flokë shpupurisur,të qeshur. *Titulli i origjinalit: “Pas festave”Ujdisi shqip: Rielna PajaObserverKult Lexo edhe: JULIO CORTAZAR: E VETMJA, DASHURIA IME… Duke hamendësuar, bishtnuar,si të rrëmbej këtë hije të jetës sate që në kujtesën time ecën këtë natë,kur varkat apo retë fishkëllejnë në lumë.Jo se më mungon vullneti për të “ndarë”;Përziej çajin, qep një kopsë,sodis nga dritarja...