Asaj do t’i pëlqente që ndokush të fliste me të

Poezi nga Ezra Pound Si një lëmsh mëndafshi i ngjeshur pas muritAjo ecën përgjatë rrethojave të një shtegu në “Kopshtet Kensington”Dhe po vdes pak nga pakPrej një lloj anemie emocionale. Dhe rrotull gjendet vulgui foshnjave të ndyra, të fuqishme, të pavdekshme të më t’mjerëve.Ata do ta trashëgojnë tokën.Në të është fundi i shumimit.Mërzia e saj është elegante dhe e tepruar. Asaj do t’i pëlqente që ndokush të fliste me tëDhe gjithmonë ka frikëSe mos do ta bëj unë këtë pamaturi./KultPlus.com