“Mirazh”, poezi nga Vjollcë Berisha
Ti kishe dalë moti nga qielli i dashurisë simeai që ma puthte ballin qe vetëm heroi i ëndrrës së vjetëraty ku më rrehte gjilpëra e të gjitha busullaveaty ku përthyheshin mëritë përnjë aty ku një natë thërmova kockat e kafkësndeshur me mermerin e ftohtë të brinjëve tua. Tani jam këmbëzbathur në acarin e ditëveme iluzionin se ti rri shtrirë në pragun e ditëve të miadhe bllokon hyrjet për ata që s’kanë gjeturende një shtëpi të ngrohtë. Bien ziletnuk dal te dera të shoh mos po vjen kushështë jehona e daulleve, zilkave, borivetë festivaleve ku të shpunë dallditë. Tani trupa është larguarvalltaret e zeshkëta me xhingla-mingla stolisurkanë marrë rrugëveç shpina jote shihet e vetmuarme vrull të rremë,veç shpina jote furacake rreket këtejSi një baticë që u...
Burimi:
kultplus.com