“Asaj”, poezi nga Urata Hysenaj

Për Arlindën e për krejt gratë që burrat ua ndalën jetën, ndërsa bota vazhdoi me e qujtë veten të qytetnueme. Shekujt i ndërruan fytyrat, po jo mendësitë.Guri u ba qytet, po mbeti gur në shpirt.Aty ku jeta lind, dikush ende sheh pronë.E lirinë e tjetrit e mat me zinxhirët e vet.Një heshtje ma shumë iu shtue dheut,një emën ma pak iu la të nesërmes.E na krenohemi sa larg kemi mbërri,pa e kuptu sa thellë kemi mbetë në terr. ObserverKult Lexo edhe: Urata Hysenaj: Kur lind çika