Arjola Zadrima: Një ditë kam me tu kujtu

Një ditë kam me tu kujtusi ajo aroma e vaniljes tek shtëpia e gjyshes,e paqtë, e butë e dashtun,e çmendun siç isha dikur.Por ti mos më kërko vetëm për një kornizë ma shumë në mur,mos më kërko ndër kujtime të nji jetë kurrë të kenun bashkë,as ndër ashklat e dimnit tand nuk jam.Unë s’mundem me mbetë veç një kujtim i thjeshtë,as një orë e pakurdisun mbi komodinën tande të vjetër,nuk due me kenë një libër i hedhun mbas shumë t’tjerësh.Kam zgjedh me kenë heshtja që bubrron mbas derësndonji refren të kohës tjetër,boshi që të ka pushtudora mbi gjoks,jam mendimi i vogël që ke shkrue nji natë në letër,jam lutja që s’thue,Hyjnesha e dashnisë së vjetërqë rrehet me një të due,djesote… Kjo ditë ka shkuepa dashtë...