Soneti i vjeshtës

22 September, 2026 - 21:19 Poezi nga Charles Baudlaire I dashuri im i çuditshëm, ç’meritë kam për ty në k’të jetë”Sytë e tu të qartë si kristal, sikur më shohin e më thonë:-Bëmë të magjepsem e hesht! Zemra ime që ti po ngacmon,Përveç ndjesisë së një kafshe antike plot sinqeritet, Në duart e tua e përkundur dhe e ftuar në të ëmblin gjumë,Nga sekreti i saj i skëterrshëm, asgjë s’ka për të treguar,As legjendën tënde të zezë, në gërma zjarri s’ka për ta shkruar,Oh, se unë pasionin e urrej e shpirti më dhëmb aq shumë! Le të duhemi ëmbëlsisht. Dashuria, një rojtare e drobitur,Në mes të errësirës, në pusi, tendos harkun e saj fatal.Po unë ia njoh mirë veglat e të vjetrit arsenal. Krimin, tmerrin...