Pse u vonove kaq shumë?

Poezi nga Nazim Hikmet Ditët sa vijnë e bëhen më të shkurtra,dhe shirat janë në udhë e sipër.Dera ime, hapur dykanatash,të priste ty.Pse u vonove kaq shumë?Në sofrën time, speca të gjelbër,kripë, bukë.E piva gjysmën e verësqë mbloja për ty në një kanë,fill i vetëm,duke të pritur ty.Pse u vonove kaq shumë?Por ja, ndër degë,frutat e arrira,të ëmbla mjaltë.Do të binin në tokë pa u vjelë,nëse ti do vonoheshe edhe pak./KultPlus.com