Lumtunia

Poezi nga Martin Camaj Pranë meje rrjedh lumii qytetit të madh.Nga uji del fryma e pishavetë ngime me rrëshinëdhe dej pëllumbat e fjetunnën diellin e verës së vonë. Dritat e syve tu të mbyllundy molla të tejpashmeme bërthamë të kuqe në mespërshkojnë rrezet e diellitnalt në qiell. Dhe rrezet e diellit zbresinpërsëri shkallavenpër rrembat e ajritderi nër tokëdhe në ujin e lumitdhe në botën time të lashtë. Prandaj dhe lumtunia në mueasht nji rrotull e bardhë. München, verë 1968./KultPlus.com