Adem Gashi: Duke pritur trenin që as vjen as shkon gjëkundi

Stacion i paemër prej shinash dhe gurësh,metal e kuarc pritjeje për ftohtin“U bafsh gur!” – thotë mallkimi i moçëm. Po erdhi treni vjen dhe Ajoparaleleve të pafundësisë që nuk takohen kurrë,Një lules së vetmuar në dorënë vend të vyshkjes ia shqipton vdekjennjë Burrë. E kujton rapsodinë e harruar:“…e nandë vjet un’ ty n’t’pritsha,E fat vedit mos i qitsha…”. Fati e ka harruar qëkurduke pritur trenin që as vjen as shkon gjëkundi. Kalë i hekurt i zinë azdisje të kotë prej ëndrre dhe ereai tren i munguar, mosardhës. ObserverKult ——————- Lexo edhe: XHEVAHIR SPAHIU: NE U NDAMË…