Tri poezi nga Ismail Syla: Mbretëria e pakufishme e shpirtit

Ju ftojmë t’i lexoni tri poezi nga Ismail Syla: MBRETËRIA E PAKUFISHME E SHPIRTIT Natyra e goditi njeriun me gjithçka që pati:ia suli stuhitë, acarin, terrin madje dhe urinë.E ka shtypur e kafshuar, e ka lënë pa strehë,por në fund, mbet gjallë, shtrirë mbi gurinë. Njeriu qe përherë aty, i plagosur, i vjetruar,me frymën e paprekur e kokë të ndritshme…ngase m’u ku mbaron kufiri i natyrës së egëraty e fillon shpirti mbretërinë e pakufishme. FSHEHJA E NXEHTËSISË NË SHUPLAKA Kur e gjithë bota është një copë e akullit,kur era ia prridhë frymën para se ta ngrijënjeriu i bashkon ngadalë të dy shuplakatdhe bën një shtëpi të vogël me lëkurën e tij. Mbyll brenda saj të fundit frymë të ngrohtë,kështu me një gjest të thjeshtë shpëton...