Shemsi Krasniqi: Një lojë pa kufi

Tregim mbi një ngjarje nga koha e fëmijërisë Nga Shemsi Krasniqi Hokatarë të fortë kanë qenë dajtë e mi, por njëherë, ashiqare e patën tepruar! Nuk e mbaj mend saktë sa vjeç kam qenë, por i vogël po, dhe atë natë isha krejt vetëm në mesin e disa burrave në odë. Dajtë i kam dashtur shumë edhe m’kanë dashtë, por edhe dashnia, sikurse loja dhe mahia, e ka një kufiri. Dashnia për dajtë më ka mbetë akoma e fortë dhe ashtu do të mbetet përherë, kurse kufijtë e lojës dhe mahisë, kurrë nuk kanë qenë krejt të qartë, e dikur moti, po get që as nuk kanë ekzistuar fare. Kemi parë e dëgjuar gjithandej për lojërat pa kufij, por atë që e pata provuar njëherë...