Kishte ardhë për mik

Poezi nga Martin Camaj Kishte ardhë për mik nji njeri i hajshëme i zbetë si letra.Thoshin se ai me dorë të vet kishte vrátre vetë e tash âsht pendue. E më kujtohet si djèqeleshja e tij e bardhë,nji sumbull e kuqe në kraholin e zíe sjellja e përvujtë e ndeja e tij në shkampranë votre para nji tryeze të vogël:nji të katërt bukë misri e ‘i grusht krypëkishte përpara – simbas dëshirës së tij.“Gjinoj e mbaj çdo ditë – tha ai –pse fajet e mija janë tri thikasa tri maje malesh kërcnuesekah qiella e Zotit!” Kojet e bukës krisshin nën dhambët e njeriutqë përtypte trishtueshëm, njerzishëme me shije./KultPlus.com