A do t’më duash përsëri

Poezi nga Federico Garcia Lorca Unë shqiptoj emrin tëndGjatë netëve të errëtaKur yjet zbresin e vijnëNë hënë ujë për të pirëKur degët po flenëTë fshehura në gjethe.Dhe unë i zbrazët ndihemPër dashuri dhe muzikë.Orë e çmendur që këndonOrë të vdekura të lashta.Emrin tënd shqiptoj unë,Në këtë natë të errët,Dhe emrin tënd dëgjojMë larg se kurrë.Më larg nga gjithë yjetMë dhimbshëm se shiu i butë.A do t’më duash përsëriSi atëherë, si dikur?Po ç’ faj ka zemra imeNëse mjegulla tretet?Po ç’pasion tjetër më pret?A do të jetë pasion i pastër?Vallë gishtat e mi hënënA do ta përkëdhelin?/KultPlus.com