Maxhun Osmanaj: Marsi, s’është vetëm frymë…

Marsi, s’është vetëm frymë e dritësS’është vetëm zgjim i tokësQë shkundet nga acari i dimrit tekanjozQë e presin lulevjollcat e para si nuseTi qiell i përflakur i dashurisëQë rigon shenjtëri, betim dhe lotPër t’i rritur kujtimet, ëndrratOh, a e dini bre, ç’është Marsi epik?!Vullkan i dragonjve i tokës stërgjyshoreQë s’e shkatërroi asnjë rrebesh me stuhiOh, gjaku qëndrestar i kësaj toke!Shqiponjave u dha fuqiMarsi, atë ditë, atë vit e sotShenjtëri kujtimi për jetë e motFlamur krenarie që valon në këtë tokëQë e bekoi edhe një ZOT!Fillimmars, 2026 ObserverKult Lexo edhe: Maxhun Osmanaj: Kartolina e harruar