“Fërfëllizë”, poezi nga Enver Visoka
borë e imëtpërdridhet nëpër erëderi te dritaret e mbyllura arrine dalëngadalë fillon e mbush çatinëTi në shtrat fle në atë fund detme zambakët e kuqbën një vallëzim të lehtë…* * *natyra rëndë mbulohetme jorgan të bardhëashtu si trupi ytnë shtratin e valëdritaret hapenbora fillon e shkrinëtokës i vjen era bukëpranvera dalëngadalë arrin. . .o zambak i kuqduart mbajnë në prehër dashurinëShkurt, 1982 ObserverKult Lexo edhe:
Burimi:
kultplus.com