“Ballëprise”, poezi nga Flutur Mustafa Pllana

Mbrapa butësisë teme ka fjalë që digjen kadalëTë cilat më bajnë me kafshu gjuhën fort para se me i thanë.Por i mendoj, dhe aty janë, i ndjej!Se di të ndjej, fort, pa kërkimfalje.Në zanin tem nuk asht’ brishtësia kryefjalë,Edhe pse i prinë fuqisë teme n’beteja.Por në beteja të hueja më asht dashtë me i kallzu dhambtë,Kam refuzu, për të huejt e zemrës, me u fliju.Kam frikë, se po u bana e fortë, nuk kam me kenë unë.Se unë kjaj, e bërtas, çirrem po asnjiherë s’pranoj të hy në ujë.S’pranoj botën teme me e ngushtu, për hatër.Por në thelb, me ndje, nuk asht’ dobësi.Kam frikë se n’baftë me ra nata,nuk kam me kenë rahat në lëkurën teme,Në atë që puthet, shkrihet e përcëllohet, përhinet…Kam frikë se...