Alan May: Përbindëshi i përditshëm

Maçeta e çelikut në putrën tënde,dreqi që vrapon i frikësuar nëpër lëndinë,përtej parkut drejt atij horizonti bojë magjente. Çiftet vallëzojnë me një këngë dashurienga një epokë tjetër. Unë të sugjeroj të marrëshveten me të mirë, të qetësohesh. Në çdo shtëpi lodrash varet një pushkë e mbushur gjysmë-automatike AR-15. Sepsenë çdo rrugë në këtë rrjet, të pret ndonjë fatkeqësi e vogël.Disa mund t’ju ngatërrojnë me ndonjëfarë rrengu. Të tjerë mund të duan t’ju veshin me një kravatë papioni.Të shoh, hollak dhe të vetmuar. Veshët më currohendhe rrotullohen. Mustaqet më dridhen. Familja është shtrirë në një automobil të braktisur.Askush nuk ka frikë nga lufta e re, megjithëse ndonjë fëmijëdel fshehurazi gjatë natës për të varur një flamur të zi. Aty ka brejtës për të mbushur barkun.Grupe të...