Eja, i dashur

Poezi nga Alice Meynell Zemra ime do të jetë kopshti yt. Eja, i dashur,në kopshtin tënd; të tuat do të jenë orët e lumturamidis mendimeve të mia më të dëlira; lulet më të larta,nga rrënja deri te petalja e kurorës vetëm të tuat do të jenë.Yti është vendi prej ku mbillen faratderi lart në qiellin e përmbytur nga rrëketë e shiut.Por, ah, zogjtë, zogjtë! Kush do t’i ngrejë tendatpër t’i mbajtur këto të tuat? O mik, zogjtë kanë fluturuar. Sepse kur vijnë dhe shkojnë dhe e lënë pishën tonëtë ndjekë stinën e ëmbël, ose kur gjejnë strehë të rejaata këndojnë një këngë në pemët tona lëvorehirta;atëherë zemra ime e tretur në mendime,edhe kur sytë e tu mbajnë të mitë,ikën fluturimthi në botën e heshtur dhe...