“Duke kundruar valët e detit dhe duke menduar për shijet estetike të etërve tanë”, Agim Vinca lexon poezinë e Pal Ndrecajt

E prishje pak rendin ia luaje veç një fijetë bëhej gjyq i ashpër i pakompromisaktivizohej neni: “Hajt, mos të pastë hije!”që t’shembte përdhé si shembet një lis Po hija s’ish’ veç hije hija ish’ dhe dritëqë ta shquante fytyrën mes tjerave në botëpa të cilën vriteshe njëjtë si në pritëdhe me u ngritë prapë ishte punë e kotë E shqiptonin burra prej Reke e Malësietë veshur solemnisht e stoikë si bokase duhej ta thonin ashtu që t’u kish’ hijese as ata ndryshe nuk i mbante toka Po t’merrje në thua po t’i shmangeshe premtimit“Hajt, mos të pastë hije!” – ishte neni ytqë niste me’j’herë nga çast i gjykimite der’ natën e vorrit t’rrinte lak në fyt Ndaj si në shtëpi si jashtë shtëpiepak me t’rrëshqitë...