Musine Kokalari, në kujtimet e Reis Hashos, një rreze drithëruese drite në terrin e ferrit komunist

Nga Albert VatajDisa minuta, por mbeten të gjalla për një jetë të tërë. Nw atw zezonw kishte njerëz që i ndau koha, burgu, internimi, frika dhe dhuna, por kur rrugët e tyre kryqëzohen sërish, duket sikur asgjë nuk ka ndodhur. Vetëm fytyrat kanë ndryshuar, flokët janë zbardhur, trupi është kërrusur nga vuajtjet dhe vitet kanë lënë gjurmët e tyre të pashlyeshme.Takimi dhe kujtesa e Reis Hashos pwr Musine Kokalarin, është jashtëzakonisht i fuqishëm, sepse në pak rreshta përmbledh jo vetëm një takim mes dy të mbijetuarve të diktaturës, por edhe tragjedinë e një brezi të tërë, miqësi të këputura, familje të ndara, frikën e mbjellë mes njerëzve dhe një shpresë për demokracinë që, te Musineja, mbeti deri në fund si një dritë e brishtë. Do...