Magjia e kinemasë pa zë dhe bukuria e imazheve që i mbijetojnë kohës

Në kinemanë e hershme, një vështrim, një palë vetulla shprehëse apo një gjest i vogël mund të mbartnin një botë të tërë emocionesh. Kjo magji rikthehet në kujtesën e gazetares Jenni Zylka, e cila, në një shkrim për gazetën gjermane taz, ndalet te filmi pa zë “Le brasier ardent”, i vitit 1923, dhe te aftësia e kinemasë për të krijuar imazhe që mbeten të gjalla përtej kohës kur janë realizuar. I shfaqur në kinemanë Arsenal në Berlin, filmi e çon shikuesin në një botë ku fantazia dhe jeta e përditshme ndërthuren në mënyrë të pazakontë. Një grua jeton në një dhomë gjumi luksoze, të pajisur me butona dhe leva që i mundësojnë të sjellë pranë vetes gjithçka që i nevojitet, nga sendet për tualetin e...