Në kërkim të lumturisë… Pse ndjekja obsesive e lumturisë shpesh na bën më pak të lumtur?

Dikush zgjohet në mëngjes dhe, përpara se të kuptojë si ndihet, hap telefonin. Një dorë lëviz ekranin mekanikisht, mes imazheve të jetëve të tjera që duken gjithmonë pak më të qeta, pak më të bukura, pak më të lumtura. Kafe të përkryera, pushime pa rrudha, buzëqeshje të kapura në çastin e duhur. Në heshtje lind një ndjesi e paemërtuar, jo domosdoshmërish trishtim, por një mospërputhje e lehtë mes asaj që shihet dhe asaj që përjetohet. Lumturia na shfaqet si një detyrim i heshtur, si një standard që duhet arritur, matur dhe ekspozuar. Në këtë peizazh të përditshëm, pyetja nuk është më “a jam i lumtur?”, por “pse nuk jam aq i lumtur sa duhet?”. Në jetën bashkëkohore, lumturia është kthyer në një standard të padukshëm,...