Nuk ishte më gjenerali i pamposhtur, ishte thjesht Napoleoni, duke pritur Josephinën

Disa dashuri nuk mbarojnë kur njerëzit ndahen. Ato mbeten pezull diku mes një letre të palosur, një portreti të vjetër dhe një emri që vazhdon të thuhet edhe pasi zëri ka heshtur. E tillë ishte historia e Napoleon Bonapartit dhe Josephine Beauharnais. Një dashuri që nisi me ethe, u ushqye nga largësia, u plagos nga dyshimi dhe tradhtia, u kthye në falje e bashkëpunim dhe, në fund, mbeti si një nga marrëdhëniet më të ndërlikuara të historisë franceze. Vetëm pak ditë pasi u martua me Josephinën, Napoleoni u nis drejt Italisë për të komanduar ushtrinë franceze. Në vend që largësia ta zbehte ndjenjën, ajo e bëri më të padurueshme. Ai i shkruante vazhdimisht, e lutej të shkonte në Milano dhe i rrëfente se ditët pa...