“Njerëzisht”, poezi nga Mim Marjanaku

Të puthemi në mundim,të qeshim buzët, edhe në cep qoftë. Të dëgjojmë zemrënkur sytë i mbyllim, të harrojmë pse dje u zumë,t’i tokim duart si fëmijët. Të këndojmë një këngë, një këngë rinie.Të kërcejmë “një dans”, dansin e prindërve. Të paktën sonte! Merr një pasqyrëdhe ngrija zerin, thuaji atë që s’guxon“Ji njeri, o njeri.” Të paktën sonte. Lamë pas miq,shokë, të afërm…i përcollëm. Gjithçka këtu e lanë. Në këtë natëqë po mbulon oborrin,të pimë, të dehemi,të harrohemi. Të paktën sonte. ObserverKult Lexo edhe: MIM MARJANAKU: TI NUK ERDHE RASTËSISHT…