“Në anën tjetër”, poezi nga Enela Hoxha

Sonte lërmëni të fleTë kaloj në anën tjetër më duhettë gëlltis maletdhe të mos shkruaj më poezi. Me sy gjysmë-hapur dallojLetrën e verdhë të mureve spitaloreDhe te kuqen e tulipaneve mbi tavolinë.Jashtë dritares,Mbretërojnë hije njerëzish dhe qiej të zinjKthej kokën nga ana tjetërdhe aty je ti Bota digjet ndër flakëBota e verbër Tek mbyll sytë më fanitetkërma e një dreri në asfaltImagjinoj tek i qasem pranë,i vendos degë ulliri në brirët e tij.Të gjorat kafshë ngrijnë,para rrezikutsi unë para jetës. Me zërin – drithërim’ të folaPër Itakat e largëta që dashurojJo më pak se qiejt e kaltër në sytë e tu.Harroj që gjendem në varkë prej letre.Kapluar nga një ankth pambarimTë them që s’mund të kthehemNën ato re të zeza, që përpijnë qytetin mbarë. Ti...