“Letra që nuk erdhi kurrë”, Leka Sefla lexon poezinë e Luan Ramës (video)

January 19, 2026 January 19, 2026 Poezi nga Luan Rama Më puthi si e çmendurduke më kafshuar ëmbël buzët dhe shpirtin,duke më mbyllur sytë me gojën e sajme një frymë ëngjëlli,«Do të shkruaj shpejt më tha» dhe iku,me krahë ere,dhe unë e prita duke vrarë vetminë,dita dehej me ditëndhe nata puthte agun në delir,yjet e mi i kishin humbur trajektoret e tyrendërsa unë prisja letrën që s’do vinte,fillikat atje, në kryqëzimin e botës,ku pemët e mardhura lotët vjeshtake hidhnindhe ku era nuk i solli më zogjtë e mi,deti nuk ma solli anijenpor veç një llohë dëbore…dita shkonte kuturu, e mjegullt,si në sytë e një të verbëri,e unë prisja ashtu si ushtarët në frontletrat e të dashurave të tyreqë nuk do të vinin kurrë… ObserverKult Lexo edhe: “Jetoj në një qytet…”, poezinë...