Ali Podrimja e deshi pa fund Atdheun, Shqipëria e tij nuk ndahej në vilajete…

Ali Podrimja e deshi pa fund Atdheun, Shqipëria e tij nuk ndahej në vilajete…

Në kujtim të Ali Podrimjes(28.8.1942 – 21.7.2012) GJAKU QË NUK FALETNga Fatmir Sulejmani Gjatë jetës kam njohur shumë krijues, por të rrallë janë ata që i kam dashur e çmuar si poetin e gjakut që nuk falet, më të veçantin e më shumë brezave krijues. I natyrshëm, i afërt dhe i këndshëm, si poezia që shkruante, të gjitha temat e bisedës Ai i orientonte aty ku ishte sovran – te mbretëresha e artit letrar. Për këtë vijë identitare të Ali Podrimjes, Fatos Arapi, një bard tjetër i poezisë shqipe, do të thotë: Kudo që ndodhet, në tryezë të punës, në udhëtim e sipër, në gjumë, truri i tij i përndezur punon… Ali Podrimja e donte shumë Tetovën e miqve të jetës dhe krijimtarisë. E donte...