Begzad Baliu: Leksiku i poezisë satirike të Ali Asllanit

Nga Begzad BaliuNë poezinë satirike të Ali Asllanit, leksiku është një nga mjetet kryesore për shprehjen e qëndrimit kritik dhe për ndarjen e qartë ndërmjet vlerave dhe antivlerave. Fjala nuk shërben si zbukurim, por si mjet denoncimi, karakterizimi dhe demaskimi shoqëror. Poeti përdor një fjalor kryesisht konkret, të drejtpërdrejtë dhe me ngarkesë të fortë vlerësuese. Fjalë si maskarenj, çakenj, batakçinj, bejlerë, agallarë, monopol, xhep, arkë, bankë, ujk, çakall, bujk, burrë, Atdhe dhe popull ndahen natyrshëm në dy grupe kuptimore. Në njërin qëndrojnë puna, ndershmëria, sakrifica dhe përkushtimi ndaj bashkësisë; në tjetrin, grabitja, korrupsioni, privilegji dhe parazitizmi shoqëror. Asllani vë kështu përballë njeriun që jeton me mundin e vet dhe atë që pasurohet me mundin e të tjerëve. Prej kësaj kundërvënieje merr forcë edhe karakteri etik...