Pablo Neruda: Kur plakën prindërit…

Lëri të plakënMe të njëjtën dashuriQë ju rritën.Lëri të tregojnëHistoriSiç të dëgjuanKur llomotisje ti.Lëri lojën ta fitojnëE të gëzojnëLëri me miqtë të takohenPër nipër e mbesa të lëvdohenLe të ruajnë rraqe pa vlerëQë ju i quani “na ishte një herë”Lëri të gabojnë Jetën ta shijojnëTë lumturojnë shtegutNë fund të udhësDorën t’ua shtrëngojmëSiç bënë ata me neKur nisëm udhën e re Shqipëroi: Eda Merepeza ObserverKult Lexo edhe: PABLO NERUDA: NDOSHTA TË MOS JESH ËSHTË SI TË JESH PA TY Ndoshta të mos jesh është si të jesh pa ty,Pa hapin tënd që ndal frymën e dritës në mesditëSi një lule blu, pa hijen tënde që shkonTek e vona mes mjegullash, shkëmbinjsh,pa pishtarin e dritës që ti mban në dorëatë ngjyrë ari që dro‘ tjetërkush nuk e...