Në mungesë të një fotoje

Nga Arjola Kondakçiu S’kisha parë kurrë dikë të shijonte aq shumë akulloren në atë ditë të ftohtë vjeshte, aq sa dhe era lozonjare u josh duke ia ngatërruar flokët e gjatë dhe të zinj, që u përlyen me akulloren e bardhë! Ajo qeshi me tingëllimë ëmbëlsie, saqë edhe me buzët e kuqe dhe flokët e zinj më ngjasoi me Borëbardhën e përrallave. A thua të ishte vërtet ajo e kohëve moderne apo një engjëll?! Por ajo, ishte Ajo! Unike! Edhe pse thonë që nuk ndodhin më mrekulli, ishte një mrekulli reale. E thjeshtë dhe plot mirësi. Ndoshta prandaj era xheloze e përqafonte me dinakëri, e sikur të mos mjaftonin fshikullimet e stuhive të jetës, donte t’ia rrëmbente edhe atë buzëqeshje të pakursyer në buzët që...