Halil Matoshi: Koncert për violinë. Elegji

(Udhëzimet e fundit për Maestron)Fërkoj prajshëm njata telaqë s’janë teladeri n’hollimprek lezëm Maestroka kohë që kumri tue knuenuk kem niepërvajshëm lëmoja pejzatka kohë që bylbyl s’ka qajtunjemi zemruet bjeribrimë me lshuesi me ardhë p’ej qiellilë t’i çahet zemra tokësbjeri Maestro!bjeri theje njat vegël lotëshqë s’âsht maqinë tamamlëmo njat trup gruejeqë s’âsht grue po stuhiqe telat e majnë ngjitunn’mjedisdisi mos me u thyNgjit eshna mëko plagëe thyeme âsht botaqepoj njasaj qemaneqaramaneme zemrim luftaripo lëshojnë xixa telat si sëpatan’kullë kovaçimbaj ngjitun njato vetimashkrepetimëajrin bâne me vallëzueme lëviz bari e lisanjaj dru panje trishtueshëmpo hingëllonsi nji kumt fushëbetejepërdridh njato qimetë tendosuna nga bishti i kalitqë sapo iu vra i zoti n’dyluftimKali parandjenë humbjëne t’zot tërfullonMaestro s’janë shpatapo veton!publiku don goditjen finalegjâmë nga ai trup belhollëKalle!mëshoju rrufeve me harksi...