Faktet historike si “premiera stinore” në poezinë e Arif Molliqit
Nga Emi Krosi Poezia shqipe e Kosovës po merr një kthesë të re atë të post/modernes. Në vitet ’70/’80, evulucioni modern i poezisë së Kosovës me E. Mekulin, A. Podrimjen etj., kishte kohë që ishte pjesë e areralit të poezisë moderne evropiane. Por, viti 1990-të, riktheu atë prapë në shtratin e saj liriko-epik. Shumë poetë të Kosovës, akoma ligjërojnë për/mbi elementët e çlirimtarëve: si UÇK-ja, Jasharët, Rugova etj., që herë-herë u del nga duart dhe bëhet “një çorbë e prishur”, duke u mbërthyer pas “lavdisë së rrejshme” apo si atdhetarë të shtirur dhe punëbërës për nevojat e xhepit. A është e gabuar, të shkruash për atdheun dhe lirinë? Askurrë! Por, këto rikthime duhet të kenë: a) narrativa si shtresë poetike sa më afër vërtetësisë, b) “abuzimi”...
Burimi:
kultplus.com