Charles Bukowski: Gruaja që fle

January 13, 2026 January 13, 2026 Natën ulem në shtratdhe të dëgjoj tek gërhet.Të takova në një stacion autobusi.Tash, sodis me habi shpinën tëndee bardhë deri në pikën sa të jep të përziera dhe shenjuar me quka fëmijërie,teksa drita derdh dhimbjen e pazgjidhshme të botësmbi gjumin tënd.Nuk mund t’i shoh këmbët e tua,por duhet të besoj se janëca këmbka të këndshme.Kujt i përket?A je e vërtetë?Mendoj për lule, kafshë, zogj.Të gjithë duken më tepër se të mirëdhe kaq kthjellësishttë vërtetë.Por ti s’mund të bësh asgjëpër të mos qenë grua.Të gjithë jemi të paracaktuartë jemi diçka.Merimanga, kuzhinierja, elefanti.Njëjtë, sikur secili prej neshtë ishte një pikturë,varur në mur në ndonjë galeri. -dhe tani piktura kthehet përmbys,mbi bërrylin e përkulurmund të shoh gjysmën e një goje, një sy dhe pothuajse një hundë.Pjesa tjetër e...