Beatrice Zerbini: Sa herë bie zilja e derës, je ti…

January 17, 2026 January 17, 2026 Poezi nga Beatrice Zerbini Sa herë bie zilja e derës,je tiqë nuk i tingëllon;letrat:ti që nuk i ke shkruardhe vënë datat,je ti nënshkrimi,forma e një tjetër emri;je ti që nuk pret në drushtë,jo këtu poshtë,jo në fund të udhës,jo te qoshja,jo pas meje,jo në bar:je vështrimi,kërkimi,zbrazëtia;je tigjithë letërshpërndarësit,je ti buqetë trëndafilash jo e imja;je ti që nuk dhuron lule; është e jotja:e zeza e trikove; yti;restoranti pas stacionit,stacioni,trenat, ata që mbërrijnë,por edhe (dhe mbi të gjitha)ata që shkojnë,ata që s kthehen,ata që s’më tregon; dymbëdhjeta në kalendar,bimët,e qara ime. Janë të tuat:Piero della Francesca,Alberto Burri,angjinaret dhe verae shumë më tepër ndër buzë;kjo poezi, kovat e bardha me skajet blu;ndryshku është i yti. të ecurit udhëve në qendër është e jotja,të qenit unë e lumturështë jotja;palumturia...